Page 77 - Italian-1855-New-Testamant-Gengelii-Gnomon-Novi-Testamenti-study

MATTH. V, 3—
5. 37
doctrinae Christi. {Magna hìc, per Dominum, beatitudo proponifur. Ebr. 2, 3.
V. g.] Proponitur autem, per paracloxa piane eximia, beatitudo non soìnm per
se, sed quatenus in divisto jam praesente omnibus animis capacilnis praesto
est. Tales in plebe latebant, neque erant nulli: e. 9, 36. s. 11, 28. Es. 29, 19.
quanquam, ad ceteros, non inulti, etenim beatus saepe connotat raritatem rei
magnae. Sir. 34, (31.) & uncle illorum, UH etc. ceteros, ali ter affectos, exclu-
dit: coli. Lue. 6, 24. seqq. ubi vae exprimuntur. Sunt autem (xa;ca.pt<7;xol prae-
dicationes beatitatis septem absolutae, quibus notatur status piorum secundum
se; et duae respectivae, respectu hominum. in utroque genere primo loco poni-
tur regnum coelorum, complexus beatitudinum. Omnes ordine eimmerantur
pulcerrimo. Conferri ex opposito possunt octo vae eorumque ordo, quae in scri-
bas et pharisaeos pronuncianture. 23, 13—16. 23.25.27. 29. Memoratur certe
utrobique regnum coelorum, hìc v. 3. et ibi v. 13. misericordia, lue v. 7. ibi v.
23. puritas, hìc v. 8. ibi v. 25. et persecutio, hìc v. 10. s. et ibi v. 29. s. nec
dubium, quin etiam retiqua coturnata inter se conferri possint. In subjecto de-
scribuntur sancti, ut sunt mine, in hac vita; in praedicato, ut erunt in ilio die.
Lue. 6, 25. 23. Quanquam sic verba sua instruit Salvator, ut simul innuat bea-
titudinem singulorum sanctorum in praesenti ineuntem, et populi sancti beati-
tudinem prophetice signifìcet etiam in terra futuram. v. 5.— ol tttw/gI, pau-
peres~) Vocativus aut expresse, aut in sensu. coli. v. 11. et Lue. 6, 20. neque
obstat pronomen illorum. conf. e. 23, 37. not. Paupertas, fundus priinus. Pau-
per est, qui non habet dicere, hoc meum est: et quum aliquid habet, non eogi-
tat, quid habiturus sit, sed ex aliena liberalitate pendet. Opes, quae tali pauper-
tate abnegantur, sunt vel spirituales vel naturales, et vel adsunt vel absunt.
Tales viriutes cardinaìes et fundamentales a mundo contemnuntur: quas autem
imindus virtutes miratur, eae vel nullae sunt, vel falsae, vel christiànarum vir-
tutuin duntaxat propagines et appendices.— ttv£j;x7.tl, spirifu) id est, in iati—
mis suis. Hoc subaudiendum etiam in seqq. usque ad v. 8. ubi exstat corde.—
ori, quoniam) Quaevis ratio beatituclinis congruit cura praevia descriptione sub-
jecti, et desuraitur vel a contrario; nani opera Dei filini in mediis contrariis,
2 Cor. 4, 6. 7, 6. 12, 9. vel a tallone benigna, proximave convenieniia.—
sgtiv, est) jam. Praesens, in hoc versu, et futurum, in versibus sequentibus,
se invicem connotane—
r\ (ìacr&eta tcov oùpavwv, regnum coelorum) quod Mes-
sias confert, in V. T. promissum. [Hoc vocabulo inchoatur haec tractatiouis
pars et clauditur, v. 10. V. g.]
v. 4. 5. oi -ìvOojvtò;- ol TTpasi;- lugentes: mites) Mites, transpositis versi-
culis, Latini plerique praeponunt lugentibus. Et congruunt versus 3. 5. Beati
PAUPERES spiritu, quia eorum est regnum COELORUM. Beati MITES,
quia ii hereditate accipient TERBAM. *ì'J ttto)/òc, 1-S ^paòc, praesertim Ps.
37, 11. (ubi de heredìtate terrae sermo est,) et 14. Sed manet ordo versicu-
lorum. namque versili 3. subordinatili' versus 4, et versili 5. subordinatili* ver-
sus 6. Lugere latius patet, quam de suis contristali peccatis. 1 Cor. 5, 2. not.
— 3
) T77.pa/.Àr,G-/i'7ovTai, consolationem accipient) Futurum tempus innuit pro-
missiones in V. T. datas, et mine praestandas. Lue. 16, 25. 2 Thess. 2, 16.
Pauperes et mites, v. 3. 5. ut in solenni ilio ""r-ìo ^y junguntur: conf. etiam
e. 11, 29.
v. 5. 7rpasi>, mites) Fere tales hìc nominantar, quos mundus proculcat.
7:pao? Romanis pravus, segnis.— •/J^povojx'/iso'jst, hereditabunt) Futurum. Mi-
tes videntur ubique importunitati terricolarum cedere: ac tamen terram occu-
1) Voculà aÙTol imiuitur , contraria eventura esse aliter afifectis. V. g.